Lief, klein boeleke.
We keken er zo naar uit,
onze 1ste spruit.
Jaren moesten we wachten,
maar we bleven smachten.
Eindelijk werd ons geduld beloond,
onze wens werd bekroond.
Lang mocht ons geluk niet duren,
we kregen het hard te verduren.
Jij verliet ons zo erg snel,
er was niet eens een alarmbel.
Hoe zouden je ogen eruit gaan zien?
Bruin, blauw of grijs misschien.
We kunnen het ons enkel afvragen
tijdens deze pijnlijke dagen.
1 ding weet ik wel,
jij bent nu onze eigen ster.
Als ik hoog naar de hemel kijk,
zie ik een sterrenrijk.
En al kan ik je nooit terughalen,
Jij zal altijd voor ons stralen.
Lief, klein boeleke,
Je blijft eeuwig in ons hart.

Mama