nieuws

als een steen die valt naar beneden , en die je niet kunt stoppen ! zo voel ik me de laatste tijd. Vandaag moesten we terug naar Leuven om te zien of dat alles nog stabiel was. Met volle moed zatten we te wachten tot onze naam genoemd werd. Dr catte begon aan de echo en we zagen dat het slecht ging met de dopler van kind 2 , ook kind 1 had terug een slechtere dopler. Daar zat ik dan , alles viel weg en ik viel nog dieper in de put. Woensdag moeten we terug om te zien of er mischien een verbetering is of niet, als het niet zo is dan moet de operatie sneller gebeuren.

We zijn al 1 kind kwijt en nu zit het er dik in dat we het tweede ook kwijt geraken. 3jaar moesten we wachten voordat we kunnen beginnen aan de icsi , met geluk zijn we zwanger na een 2de behandeling, en nu enkel en alleen door een klein mankement in de placenta geraken we onze tweeling kwijt. En men moet dan weten dat er mensen zijn die kweken zoals de konijnen of die hun kinderen niet kunnen onderhouden , er zijn zelfs ouders die hun kinderen vermoorden. En wij zitten hier !