nieuws

als een steen die valt naar beneden , en die je niet kunt stoppen ! zo voel ik me de laatste tijd. Vandaag moesten we terug naar Leuven om te zien of dat alles nog stabiel was. Met volle moed zatten we te wachten tot onze naam genoemd werd. Dr catte begon aan de echo en we zagen dat het slecht ging met de dopler van kind 2 , ook kind 1 had terug een slechtere dopler. Daar zat ik dan , alles viel weg en ik viel nog dieper in de put. Woensdag moeten we terug om te zien of er mischien een verbetering is of niet, als het niet zo is dan moet de operatie sneller gebeuren.

We zijn al 1 kind kwijt en nu zit het er dik in dat we het tweede ook kwijt geraken. 3jaar moesten we wachten voordat we kunnen beginnen aan de icsi , met geluk zijn we zwanger na een 2de behandeling, en nu enkel en alleen door een klein mankement in de placenta geraken we onze tweeling kwijt. En men moet dan weten dat er mensen zijn die kweken zoals de konijnen of die hun kinderen niet kunnen onderhouden , er zijn zelfs ouders die hun kinderen vermoorden. En wij zitten hier !

Lief, klein boeleke.
We keken er zo naar uit,
onze 1ste spruit.
Jaren moesten we wachten,
maar we bleven smachten.
Eindelijk werd ons geduld beloond,
onze wens werd bekroond.
Lang mocht ons geluk niet duren,
we kregen het hard te verduren.
Jij verliet ons zo erg snel,
er was niet eens een alarmbel.
Hoe zouden je ogen eruit gaan zien?
Bruin, blauw of grijs misschien.
We kunnen het ons enkel afvragen
tijdens deze pijnlijke dagen.
1 ding weet ik wel,
jij bent nu onze eigen ster.
Als ik hoog naar de hemel kijk,
zie ik een sterrenrijk.
En al kan ik je nooit terughalen,
Jij zal altijd voor ons stralen.
Lief, klein boeleke,
Je blijft eeuwig in ons hart.

Mama

te mooi om waar te zijn

het was weer te mooi om waar te zijn ! we waren 20 weken zwanger en we gingen naar de gynecoloog voor een opvolging van de zwangerschap, toen we daar waren kregen we het slechte nieuws. één van de twee kindjes heeft een waterhoofd en is dus zwaar gehandicapt. We zijn dus nu doorverwezen naar gasthuisberg voor een behandeling. Het was lang wachten voordat we wisten wat er ons te wachten staat . We moeten een operatie ondergaan waarbij ze het gehandicapt kind gaan afkoppelen zodat het het gezonde kind niet kan beschadigen. Met veel pijn in ons hart zijn we terug naar huis gestuurd omdat ze willen wachten om deze ingreep te doen tot ik 26 weken ben . Aangezien er tijdens de ingreep kans is om het gezonde kind te beschadigen door de apperatuur willen ze wachten tot 26 weken , want dan is het kind een groot deel sterker en dan kan het buiten de baarmoeder veel gemakelijker overleven.

het zijn bange dagen voor ons en tegen vel mensen moeten we uitleggen dat het niet zo goed gaat met ons.