MIJN ALLERLIEFSTE ENGELTJES,
De tijd gaat zo snel voorbij, en toch heb ik nog steeds het gevoel dat het nog maar gisteren was! Jullie hoekje in de woonkamer staat er nog steeds stil en verlaten bij. Waarom moesten jullie beiden ons verlaten, kon er dan niet één van de twee bij ons blijven? Het antwoord zullen we nooit krijgen, maar weet dat jullie beiden enorm welkom waren.
Nog enkele weken en we zitten terug van waar we begonnen zijn, in de fertiliteitskliniek. Sommige mensen vragen ons of we er klaar voor zijn, en eigenlijk weet ik het niet! De pijn doet even pijn als de dag dat jullie er niet meer waren, dus zie ik geen verschil tussen nu en toen. We willen jullie graag een broertje of een zusje geven. Wat had ik graag jullie zien ravotten in de tuin, en als er dan één van jullie binnen kwam had ik maar al te graag een pleister om je wonde gedaan. Jammergenoeg moet ik wachten tot ik bij jullie ben om dit te doen.
Als dan een er een broertje of zusje is, willen jullie dan over hen waken? Elke dag denken we aan jullie, nooit zullen we jullie vergeten!
wij houden veel van jullie.xxx
mama en papa
zondag 9 november 2008
Abonneren op:
Posts (Atom)