Alweer is er een dagje voorbij...
Weer een dagje minder wachten voor mij...
Eén dagje minder nadenken over hoe het zal gaan...
En of ik met beide voeten op de grond zal blijven staan...
Eén dagje dichter bij ons wonder lief en klein...
Daar gaan we gewoon vanuit,het mogen er ook 2 zijn...
Hopelijk doen de medicijnen wat van hun wordt verwacht...
En niet enkel mij uit balans brengen,maar follikels produceren,een hele "vracht"!!!
Hopelijk volgt er dan een aangename Pick Up, en worden er vele eicelletjes gevonden...
Om te blijven delen tot ze sterk genoeg en er klaar voor zijn...
En dan terug bij mama te komen,want in haar "nestje" is het pas fijn...
Als ze dan in hun natuurlijke omgeving terug worden gebracht...
daar dan ook willen blijven "plakken" dag en nacht...
En mama een positieve test mag bekijken,en kan gaan dromen op wie je zou lijken...
Maar goed dat we stap voor stap steeds één dagje verder geraken...
Dus één dagje minder om ons zorgen te maken...

dag 1

Puf puf ! Mijn eerste puf is erin en nu nog 5 keer en de dag is rond. Het is eventjes wennen want ik ben net een persoon die niet zoveel met de tijd bezig is , en net ik moet zorgen dat ik om de 3 uur puf . Na het lezen van de nevenwerkingen is de moed al een beetje gezakt (regelmatig : transpireren , opvliegers , hoofdpijn , vermoeidheid , misselijkheid , overgevoeligheid van het neusslijmvlies , pijnlijke borsten , slaapstoornissen , neerslachtigheid , bij langdurig gebruik (6tot 9 maand) kans op botontkalking, ... enz . Een mens moet nogal lijden om een kind te krijgen! Gelukkig zal ik ze niet allemaal hebben, maar ze maken mij wel minder happy.
De feestdagen komen er aan en we hadden gehoopt om het leuke nieuws van een zwangerschap te kunnen melden, maar niets is minder waar! Eerst moeten we een maand hormonen nemen en dan kunnen we beginnen . Als alles goed gaat kunnen we mischien wel een wonder verwachten rond valentijn , maar we kijken liever nog niet te ver vooruit. Gisteren heb ik de uitslag gekregen van mijn onderzoek of ik nog pap-virus (een soort kanker ) heb , en het zit nog in mijn lichaam maar het is niet actief. We sprongen een gat in de lucht want dit was het enige die het begin van onze behandeling kon dwarsbomen.
de komende dagen zal ik mijn best doen om nog eens iets te schrijven tussen al het feesten door .

Wij wensen jullie al jullie dromen toe en mag 2008 een spetterend jaar worden vol met geluk en liefde!

3,2,1,.... Start

Na bijna een maand wachten kunnen we er aan beginnen. Nu zaterdag moet ik beginnen aan een maand lang suprefact (een hormoon die ervoor zorgt dat de hypofyse en de eierstokken onderdrukt worden). Tot zover ben ik met het studeren van heel de behandeling . 21 Januari mogen we nog eens bij de verpleegster gaan om heel de uitleg te krijgen en 24 Januari krijg ik mijn eerste spuitje . We weten wel al dat we ongeveer de tweede week van Februari de terugplaatsing mogen verwachten (als alles goed verloopt) . Sommige mensen vinden dat dit waarschijnlijk lang duurd , maar wij hebben het gevoel dat onze trein eindelijk vertrokken is ! Nu hopen we alleen nog dat hij snel aan zijn halte komt. Tijdens het wachten op de dokter (De Neubourg) was er een koppel die bij de laatste cyclus eindelijk zwanger waren , toen we dit hoorden stopte onze adem eventjes want dit kon ons ook voorkomen. Een ander koppel kwam een uitslag halen (en blijkbaar was het niets geworden). We hebben wel de indruk gehad dat we niet de enige zijn en zeker niet de jongste ! Vooral het laatste bate me een beetje zorgen : "het gedacht dat ze ons niet serieus gingen nemen" heeft etelijke keren in mijn hoofd gedwaald. Gelukkig zijn we enorm goed opgevangen door heel de dienst fertilitatie van het middelheim. Nuweten jullie weer eens wat meer , het is niet veel maar beter dit dan niets .
Ik zal zo snel mogelijk terug eens iets schrijven , maar met de feestdagen op komst zal het wat uitgesteld worden tot na nieuwjaar ! met een lach en een traan gaan we naar het nieuwe jaar.

Wij wensen iedereen prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar !
saartje en sven